System karbowy
Potrzeba liczenia pojawiła się wraz z posiadaniem przedmiotów, powstał więc w naturalny sposób pewien prosty system liczenia. Był to tzw. system karbowy, który pojawił się około 30.000 lat p.n.e. i polegał on na żłobieniu w kościach karbów, których ilość oznaczała określoną liczbę. System ten stosowany jest w ograniczonej formie do dnia dzisiejszego, więc można go nazwać najdłużej używanym wynalazkiem człowieka.
Początkowo dla wyrażenia jednostek stosowano pojedyncze kreski:
| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
Jednak zapis ten jest mało czytelny, gdyż łatwo można się pomylić. Aby więc zwiększyć czytelność zapisu liczb, co piątą kreskę stawiano pod innym katem niż pozostałe karby.
| | | | / | | | | / | | | | / | | | | / | | | | / | |
Dzięki zaburzeniom łatwiej było zorientować się w wartości liczby. Jeśli w liczbie tak zapisanej występowało dużo piątek, to co drugą piątkę zapisywano jeszcze inaczej.
| | | | / | | | | X | | | | / | | | | X | | | | / | |
System karbowy wyewoluował w znany nam dzisiaj system rzymski. Rzymianie zaś uprościli zapis karbowy odrzucając niepotrzebne kreski po lewej stronie.